ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
27 | 28 | 29 | 30 |
این روزها وقوع تنش بین یکی از نمایندگان نیشابور و معاون سیاسی استاندار آنچنان خبرساز شدهاست که حتی در سطح ملی نیز صحبت از آن میشود. ماجرا از آنجا آغاز شد که معاون استاندار (که اصالتی سبزواری دارد) چندی قبل و در مراسمی که در محل معاونت استانداری و فرمانداری نیشابور در حال برگزاری بود از عبارت «خراسان غربی» استفاده کرد!!! و سفر خود را به سبزوار و داورزن به آن نام جغرافیایی نسبت داد!!! بیان این عنوان (که تداعیکننده اقداماتی تحریکآمیز جهت تشکیل استانی در غرب خراسان به مرکزیت سبزوار و بدون توجه به جایگاه و وزن نیشابور در استان خراسان رضوی و خراسان کنونی؛ و همچنین مرکزیت و قطبیت سیاسی، فرهنگی و اجتماعی این شهر، در طول تاریخ این منطقه بود) باعث شد تا موج وسیع و دامنهداری از اعتراضات مردمی و رسانهای نسبت به این اظهارات، ایجاد شود. خواستها و نگرانیهای مردمی نسبت به ادامه این روند نامطلوب و تفرقهانگیر، واکنشهای نمایندگان و شخصیتهای سیاسی و فرهنگی نیشابور را در پی داشت تا جایی که حتی یکی از نمایندگان، با هدف پیشگیری از این روند خطرناک که آرامش استان را تهدید میکند، خواستار برکناری ایشان شد.
ادامه مطلب ...فرودگاه آموزشی - تفریحی باغرود نام مجموعه پروازی نیشابور با قدمتی بیش از دو دهه و در 12 کیلومتری شمال این شهر است که در 8 شهریور 96 و همزمان با هفته دولت و پس از چندسال تعطیلی بازگشایی شد. راه اندازی این مجموعه طی مراسمی با حضور مسئولان ارشد نیشابور و استقبال بسیار خوب مردم این شهرهمراه بود و نویدبخش رویدادی خوش برای توسعه صنعت هوایی نیشابور است. البته بروز برخی مسائل مدتی است که این فرودگاه را به حالت تعلیق درآورده است اما امیدواریم با همت مسئولان و وحدت رویه شاهد رفع مشکلات و بهره برداری مجدد و اصولی از این مجموعه باشیم. گفتنی است فرودگاه باغرود دارای مشخصه بین المللی و مجوز پرواز هواپیماهای تک موتوره است و درحال حاضر تنها فرودگاه موجود در نیشابور می باشد و انتظار میرود که مورد توجه بیشتری قرار گیرد . http://binalud.blogsky.com
ادامه مطلب ...در تقویم رسمی کشور ۲۵ فروردین و ۲۸ اردیبهشت به ترتیب به عنوان روز ملی عطار و خیام و نیز اول اردیبهشت و ۲۰ مهر به ترتیب به عنوان روز ملی سعدی و حافظ نامگذاری شده است و همه ساله مراسم بزرگداشتی به همین منظور در شهرهای نیشابور و شیراز برگزار میشود، اما نحوه برگزاری این دو رویداد مهم فرهنگی کاملا متفاوت است! ، مراسم روز ملی عطار و خیام در نیشابور همواره با استقبال زیاد مردمی اما غالبا بدون حضور مقامات عالی کشوری (و تنها با حضور مدیر کل ارشاد استان و قرائت پیام وزیر!) و با کیفیتی متوسط به پایین و انعکاس خبری محدود همراه است اما در شیراز با کیفیت و تشریفاتی به مراتب بالاتر و باشکوه تر و با حضور مقامات ارشد کشوری (از جمله وزیر ارشاد و معاون رییس جمهور در سازمان میراث فرهنگی) برگزار میشود که این تفاوت آشکار، موجب گلایه مردم و اهالی فرهنگ و هنر نیشابور است، لذا این سوال پیش می آید که آیا شان و جایگاه عطار نیشابوری (بزرگ عارف و شاعر ایران زمین که نام او همسنگ مولانا و سنایی است) و نیز خیام نیشابوری (حکیم، ریاضی دان، منجم و شاعر بزرگ ایران با شهرت جهانی) پایین تر از حضرت سعدی و حافظ است؟ که قطعا پاسخ خیر است، چون تمام مفاخر ایران زمین محترم هستد، پس این تبعیض ها برای چیست؟ شاید ساده ترین دلیل این است که اینجا نیشابور است و مراسم در یک مرکز شهرستان برگزار میشود اما آنجا شیراز است و یک مرکز استان و در کانون توجه!، براستی اگر چنین است آیا رواست که تقسیمات سیاسی کشور مسائل فرهنگی را بتواند تحت الشعاع قرار دهد؟ طبیعتا انتظار ما از وزیرمحترم فرهنگ و ارشاد و نیز معاون محترم رییس جمهور درسازمان میراث فرهنگی کشور (به عنوان نمایندگان دولت) نگاه برابر و برقراری عدالت در مسائل فرهنگی است. پس مجددا از دولتمردان میخواهیم که به این تبعیض ها پایان دهند و به شان و جایگاه والای نیشابور توجه ویژه ای داشته باشند/.منبع : نیشابور سرزمین بینالود http://binalud.blogsky.com
نوزدهم مهر
سالروز تولد عطارشناس برجسته معاصر
و شاعر «کوچهباغهای نشابور»
گزیدهای از پیشگفتار استاد محمدرضا شفیعی کدکنی
بر «تاریخ نیشابور» ابوعبدالله حاکم نیشابوری
«این نیشابور، در نگاه من فشردهای است از ایران بزرگ. شهری در میان ابرهای اسطوره و نیز در روشنای تاریخ، با صبحدمی که شهره آفاق است. از یک سوی لگدکوب سم اسبهای بیگانه، در ادوار مختلف، و از سوی دیگر همواره حاضر در بستر تاریخ، با ذهن و ضمیری گاه زندقهآمیز و فلسفی، در اندیشه خیام، و گاه روشن از آفتاب اشراق و عرفان، در چهره عطّار. تاریخ این سرزمین را باید از گوشه و کنار کتابهای کهنه و سفالهای عتیق موزههای بیگانه و سنگ قبرهای شکسته فراهم آورد؛ چرا که چیزی برای او باقی نگذاشتهاند و هر چه داشته با فیروزههایش، در غارت شبانه تاتار، گاهی نگین انگشتری زاهدان ریائی شده است و گاهی خورجین اسب روسپیان را آراسته است.
برای بازسازی این نیشابور، باید جان کَند .... با شعارهای روزنهمهنویسان و فرمایشات خطیبان حرفهای، هیچ کاری نمیتوان انجام داد. باید جان کَند و هر پارهای ازین موجودیت را، با هر وسیلهای که امکانپذیر است، بدست آورد و بررسی کرد و شناخت، درست مانند قدحی بلورین از میراث نیاکان تو که بر سنگ شکسته است و هر پارهای از آن، در گوشهای افتاده و تو میخواهی اجزای پراکنده آن قدح شکسته را، با کیمیای عشق، به هم جوش دهی وآن را از نو بیافرینی، تا این قدح کامل شود، به تمام ذرات گمشده آن نیاز داری ...
کدکن در مرکز یکی از ربعهای چهارگانه نیشابور بزرگ قرار دارد و اگر عطار را نیشابوری میخوانند به این دلیل است ... و بدین گونه این ناچیز نیز افتخار همولایتی بودن با آن یگانه دهر را خواهد یافت و نیشابوری خواهد بود. همین پیوند به آب و خاک نیشابور بزرگ و تاریخی بود که مرا چه در قلمرو شعر و چه در مطالعات عرفانی- و بناچار تاریخی- به این سرزمین، وابسته کرد ... گفتار یکی از بزرگان است که «عمَّر الله البلدان بحب الاوطان: منشاء آبادی سرزمینها، حب وطن است» و من هم به این پاره از خاک ایران بزرگ، که نیشابور نام دارد، چنین دلبستگیای دارم.»